Zdobądź 100 punktów, kończąc rozdania z mniejszą wartością luźnych kart. As to 1, numery mają swój nominał, a J/Q/K to 10.
Niedokończona gra jest zapisana tylko w tej przeglądarce.
Zdobądź 100 punktów, kończąc rozdania z mniejszą wartością luźnych kart. As to 1, numery mają swój nominał, a J/Q/K to 10.
Kompletny przewodnik
Gin remik to pojedynek dwóch graczy, w którym tworzysz układy, ograniczasz punkty luźnych kart i wybierasz moment pukania. Rozegraj mecz do 100 punktów z lokalnym komputerem, talią 52 kart bez jokerów, graczy na żywo i zakładów pieniężnych.
Każdy otrzymuje dziesięć kart, a jedna zostaje odkryta. Najpierw gracz, który nie rozdawał, może ją wziąć lub odmówić. Po odmowie wybiera rozdający. Jeśli obaj odmówią, nierozdający musi dobrać ze stosu zakrytego. Potem dobierasz jedną kartę zakrytą albo wierzchnią odrzuconą i odrzucasz jedną, wracając do dziesięciu. Karty właśnie wziętej ze stosu odrzuconych nie wolno od razu odrzucić w tej samej turze.
Układ to trzy lub cztery karty tej samej rangi albo co najmniej trzy kolejne karty tego samego koloru. As jest niski: A–2–3 jest poprawne, D–K–A nie. Karta należy tylko do jednego układu. Luźne karty liczą się jako jeden punkt za asa, dziesięć za figurę i wartość liczbową pozostałych. Po wybraniu odrzucanej karty możesz wyraźnie zadeklarować pukanie, jeśli wskazane układy pozostawiają najwyżej dziesięć punktów; zero oznacza gin. Przed zatwierdzeniem sprawdź grupy.
Gin daje 25 punktów plus punkty luźnych kart rywala i wyklucza dokładanie. Po zwykłym pukaniu obrońca tworzy własne układy, a resztę może dokładać do zadeklarowanych układów pukającego, również kolejno przedłużając sekwencje. Jeśli nadal ma więcej punktów, pukający otrzymuje różnicę. Przy mniejszej lub równej liczbie obrońca otrzymuje 25 plus różnicę, czyli także 25 przy remisie. Osiągnięcie 100 kończy mecz. Gdy po turze bez punktowania w stosie zostają dwie karty, rozdanie jest remisowe i rozdaje ta sama osoba; po punktowanym rozdaniu rozdający się zmienia.
Zachowuj elastyczne pary i sąsiednie rangi, ale nie zbieraj wysokich kart bez realnej szansy układu. Porównaj wczesne pukanie z ryzykiem oczekiwania na gin i obserwuj karty zabierane przez rywala. Wybranie karty tylko przygotowuje ruch: odrzucenie oraz pukanie/gin zatwierdzasz osobno. Strzałki przemieszczają fokus w ręce, Enter/Spacja wybiera, Escape usuwa wybór. Powtórka zaczyna ten sam mecz z tego samego ziarna; nie ma cofania po ujawnieniu ukrytych informacji.
Odkrytą kartę zabraną ze stosu odrzuconych trzeba zatrzymać do końca tej tury. Odrzuć inną. Karta dobrana ze stosu zakrytego nie ma takiego ograniczenia i może zostać odrzucona od razu.
Nie. Układy nie mogą współdzielić kart. Wskaźnik oblicza dokładne minimum punktów luźnych kart, ale pukanie wykorzystuje zatwierdzone przez ciebie poprawne układy, a nie ich automatyczne zamienniki.
Nie. Korzysta wyłącznie z własnej ręki i informacji publicznych, bez twoich ukrytych kart, zawartości stosu i ziarna tasowania. Strategia jest deterministyczna, lecz nie gwarantuje optymalnej gry; zwykła rozgrywka pozostaje w przeglądarce.
